Trasa którą przemierzałem na XXXI Rajdzie Szlakami Miejsc Pamięci Narodowej. Momentami mokra, a tak to całkiem sympatyczna.

Przysucha-Goździków
     Zaczęliśmy przy Dworcu PKS w Przysusze. Stąd udaliśmy się na południe, na obrzeża miasta ku cmentarzowi. Zeszliśmy z szosy przy cmentarzu, wzdłuż jego ogrodzenia idąc polną drogą w kierunku osiedla domków jednorodzinnych. Weszliśmy ponownie na szosę, na skrzyżowaniu poszliśmy lekko w prawo i dalej we wcześniejszym kierunku. Doszliśmy do stacji uzdatniania wody - teraz szosą w lewo, w kierunku widocznego budynku nadleśnictwa. Przed budynkiem skręciliśmy zgodnie z szosą w prawo i łukiem weszliśmy w las. Tą drogą po chwili doszliśmy do parkingu przy tablicy informacyjnej ścieżki dydaktycznej.
     Następnie skierowaliśmy się utwardzoną, kamienistą drogą w prawo. Ten odcinek pokrywał się z końcówką ścieżki dydaktycznej. Po kilku minutach doszliśmy do usytuowanego z lewej przystanku "Skała". Znajdowała się tu wielka wychodnia skalna. Przed nią znajdowało się sporo ławeczek i stołów. Świetne miejsce na odpoczynek. To jednak tylko mała odskocznia. Droga dalej wiodla wyłożonym kamieniami podłożem. Po chwili droga skręcała w lewo, my wraz z nią i ciągle prosto aż do widocznego z oddali wzniesienia. Gdy drogą wspięliśmy się nań, złapaliśmy następnie wyraźne skrzyżowanie i z niego zeszliśmy drogą w prawo. Trochę przedzieraliśmy się w kierunku zachodnim przez las, w końcu stanęliśmy na rozjeżdżonej drodze. Nią w lewo i na skrzyżowaniu w prawo. Pokonaliśmy podmokły wykarczowany teren i weszliśmy na szeroką leśną drogę, prawie identyczną jak ta przy "Skale". Teraz w lewo.
     Nią doszliśmy do kolejnej równie szerokiej drogi krzyżującej się w nią. Prosto szła niemrawa dróżka leśna. Teraz odbiliśmy w prawo - droga znów się wspinała w górę. Po dłuższym kawałku doszedł do nas szlak czerwony (z lewej), razem z nim niebawem stanęliśmy na skzyżowaniu - z prawej, ok. 50 m, krzyż. Teraz poszliśmy w lewo, szeroką leśną drogą. Niecałe 1,5 stąd natrafiliśmy na skrzyżowanie, gdzie droga z prawej była zagrodzona szlabanem. Poszliśmy więc tam. Droga ta doprowadziła nas do krzyża i tablicy w nieistniejącej wsi partyzanckiej Stefanów. Idąc dalej prosto dotarliśmy także do ołtarza polowego i umieszczonych w jego obrębie tablic poświęconych spacyfikowanej wsi. No i znów prosto przed siebie... Szliśmy tak aż do kolejnego rozejścia dróg, przy którym stał krzyż, a drogi prowadziły wszędzie ale nie na wprost.
     Tu odbiliśmy w prawo-skos i trochę meandrującą drogą w końcu dotarliśmy do szlaku czeronego. Nim poszliśmy w lewo, wyszliśmy z lasu, przedarliśmy się przez mostek i rozlewiska Gielniowianki i weszliśmy przy pomniku do Gałek. W prawo podążyliśmy przez wieś. Po drodze minęlismy dwa sklepy. Przy kościele gdzie znajdowały się tablice pamiątkowe, pilnując kierunku poszliśmy dalej między zabydowania Mechlina (w lewo odchodziła droga do szosy Radom-Opoczno). Szosa w końcu stawała się polną drogą. Minęliśmy ostatnie zabudowania i dalej skrajem lasu podążaliśmy prosto. Weszliśmy w las i pilnując dróg w kierunku północno-wschodnim, momentami meandrując wąskimi ścieżkami, dotarliśmy do sadu. Przeszliśmy przeze zeń i przedarlismy się przez drzewa na byłe pole. Nim prosto zeszliśmy ze wzniesienia centralnie na obrzeża Goździkowa. Doszliśmy do szosy przy przejściu dla pieszych, więc na drugą stronę - i dalej wyłożoną płytami drogą ku żwirowni. Z prawej pozostałości grodziska. Droga ta doprowadziła nas do szkoły.
Goździków-Gielniów
     Ze szkoły wyszliśmy i poszliśmy w prawo. Polna droga wykręcała za żwirownią. Doszliśmy nią do sadu i przez niego na tyły gospodarstwa. Przeszliśmy przez nie korzystając z bramy, i stanęliśmy na szosie. Teraz w lewo. Szosą idąc prosto minęliśmy stawy hodowlane. Niebawem pod naszymi nogami zniknął asfalt, i utwardzoną drogą mijając figurkę Św. Wojciecha dotarliśmy do przystanku PKP Zygmuntów. Przekroczyliśmy tory i opadającą w dół drogą zeszliśmy na rozjeżdżoną szeroką drogę leśną. Nią w lewo, razem z nią skręcając po chwili w prawo. Droga ta wyprowadziła nas w końcu z lasu. Pod lasem w lewo wiodła droga do Władysławowa. Poszliśmy więc nią. Przeszliśmy przez wieś, z lewej mijając piękny żuraw i zbiornik wodny (staw). Na pierwszym skrzyżowaniu polnych dróg za stawem poszliśmy w prawo, ku polom. Polna droga wyprowadziła nas na szosę między zabudowaniami Grabowej. Teraz skierowaliśmy się szosą w lewo. Minęliśmy po lewej sklep i na skrzyżowaniu przy kapliczce, dalej szosą, poszliśmy w lewo. Wyszliśmy ze wsi a już po kilku minutach byliśmy w kolejnej - Zychorzynie. Przy pierwszym skrzyżowaniu kolejny sklep. Przekroczyliśmy mostek i za nim zeszliśmy w lewo, w polną drogę (obok OSP). Tą drogą prosto przed siebie dalej przyszło nam iść. Na znacznym odcinku była ona obsadzona drzewami.
     W końcu wychodziła na pola przed wsią Bieliny. Dotarliśmy do torów, przeszliśmy je wiaduktem i weszliśmy do wsi. Następnie w prawo przez wieś, aż do kościoła. Przy zabytkowym kościele poszliśmy wedle znaków szlaku czerwonego w lewo. Wykręcając łukiem doszliśmy do sklepu. Za sklepem dalej prosto, z szosy zeszliśmy na zakręcie przed kolenym sklepem - odbiliśmy prosto drogą opadającą w dół poprzez wykopy piasku. Droga zeszła wkrótce na brzeg Brzuśni i dalej wedle niego, raz bliżej raz dalej, w tym i przez jeżyny - doszliśmy na obrzeża pola. Jego granicą przeszliśmy do drogi, którą dalej minąwszy z prawej tartak, weszliśmy w las. Teraz towarzyszyły nam prócz drzew i krzaków słupy linii energetycznej. Droga stawała się coraz bardziej piaszczysta. Przeszliśmy nią koło przetwórni pasz (wyjątkowo nie było czuć żadnych zapachów...) i za następnym kawałkiem przez las wyszliśmy na mostek. Przekroczylismy go i weszliśmy między zabudowania Gielniowa. Szosą przez miejscowość w lewo, aż do rynku. Z rynku odbiliśmy drogą na Radom w lewo. Teraz aż do drogi do Bielin i nią w lewo by po chwili stanąć przed budynkiem szkoły.

Oto i mapka z przebiegiem trasy - I dzień (czerwona linia) [tutaj]