POSOKOWIEC BAWARSKI
Wzorzec FCI nr: 217
Kraj pochodzenia rasy: Niemcy
Data publikacji obowiązującego oryginału standardu: 01.04.1996
Użytkowość: posokowiec
Klasyfikacja FCI: grupa 6 - psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Sekcja 2 - posokowce. Z próbami pracy.
Wrażenie ogólne:
pies harmonijnie zbudowany, lekki, muskularny, bardzo ruchliwy, średniej wielkości; w wymiarach tułowia długość przeważa nieco nad wysokością; korpus przebudowany nieco w części tylnej, osadzony na niezbyt wysokich kończynach; ogon noszony poziomo lub zwieszony ukośnie w dół; głowa noszona poziomo lub nieco uniesiona.
Zachowanie - charakter:
przywiązany do swego właściciela, spokojny i zrównoważony, powściągliwy wobec obcych. Odpowiada stawianym wymaganiom psa pewnego siebie, nie bojącego się, łatwego w prowadzeniu, który bojąc się będzie jeszcze agresywny.
Głowa:
Część mózgowa: stosunkowo szeroka, płasko wysklepiona, czoło wyraźnie odgraniczone, dobrze rozwinięte łuki brwiowe, guz potyliczny miernie wyrazisty. Stop wyraźny.
Część twarzowa:
Nos: dobrej wielkości, nie za szeroki, nozdrza dobrze rozwarte, czarny lub ciemnoczerwony.
Kufa: pod oczami nieco odgraniczona, trochę krótsza od części mózgowej, dostatecznie szeroka, nie szpiczasta, grzbiet nosa lekko wysklepiony lub płaski.
Wargi: prawidłowo obwisłe, średniej grubości, dobrze wykształcone kąciki wargowe.
Szczęki: silne z perfekcyjnym, regularnym i kompletnym zgryzem nożycowym, przy którym górne siekacze bez żadnej szpary ustawione są pionowo przed siekaczami dolnymi, kompletne uzębienie składające się z 42 zdrowych zębów. Dopuszczalny zgryz kleszczowy.
Policzki: umiarkowanie zaznaczone. Oczy: klarowne o bystrym spojrzeniu, nie za duże i nie za okrągłe, ciemnobrązowe lub nieco jaśniejsze, powieki dobrze przylegające i prawidłowo pigmentowane.
Uszy: długości nieco większej niż średnia ale sięgające najwyżej do czubka nosa, ciężkie, wysoko i szeroko osadzone, u dołu zaokrąglone bez skręceń zwieszają się w dół przylegając do policzków.
Szyja:
średnio długa i mocna, nieco luźnej skóry (łałok) gardłowej.
Tułów:
linia górna od kłębu do kończyn tylnych lekko wznosząca się, kłąb mało wyraźny, płynne przejście szyi w grzbiet; grzbiet mocny i sprężysty; lędźwie stosunkowo krótkie, szerokie, bardzo dobrze umięśnione; krzyż długi i dość płasko przebiegający; klatka piersiowa umiarkowanie szeroka, dobrze rozwinięte przedpiersie; owalny kościec z daleko do tyłu sięgającymi żebrami; linia dolna stopniowo wznosząca się do tyłu; brzuch lekko podciągnięty.
Ogon:
średniej długości, sięgający najwyżej do stawów skokowych; wysoko osadzony; noszony poziomo lub lekko skośnie zwieszony.
Kończyny:
Kończyny przednie: oglądane z przodu proste i równoległe, oglądane z boku dobrze osadzone w stosunku do tułowia, dobrze katowane; łopatki leżące skośnie do tyłu, dobrze umięśnione; ramiona długie, suche, dobrze umięśnione; łokcie przylegające do tułowia, nie wykręcone ani do wewnątrz ani na zewnątrz; podramiona suche i pionowo ustawione o mocnej kości, bardzo dobrze umięśnione; stawy nadgarstków mocne; śródstopie skierowane nieznacznie do przodu; łapy w kształcie łyżki (zajęcze), z dobrze wysklepionymi i ściśle ze sobą zwartymi palcami, jak również z wystarczająco wyściełanymi, szorstkimi, odpornymi i dobrze pigmentowanymi opuszkami; łapy równoległe zarówno w pozycji stojącej jak i w ruchu nie powinny być skierowane ani do wewnątrz ani na zewnątrz; pazury czarne lub rogowe.
Kończyny tylne: Kości mocne; kończyny oglądane z tyłu proste i równoległe, dobrze kątowane; uda szerokie i muskularne; mocne kolana; podudzia stosunkowo długie, muskularne i suche; stawy skokowe mocne; śródstopie krótkie, ustawione pionowo; stopy w kształcie łyżki (zajęcze), z dobrze wysklepionymi i ściśle ze sobą zwartymi palcami, jak również z wystarczająco wyściełanymi, szorstkimi, odpornymi i dobrze pigmentowanymi opuszkami; stopy równoległe, zarówno w pozycji stojącej jak i w ruchu nie powinny być skierowane ani do wewnątrz ani na zewnątrz; pazury czarne lub rogowe.
Sposób poruszania się:
kończyny przednie i tylne stawiane prosto i równolegle, lekko sprężyście, zabierający dużo przestrzeni o dobrym i płynnym wykroku.
Skóra:
silna, ściśle przylegająca do ciała.
Szata:
sierść gęsta, gładko przylegąjaca, umiarkowanie szorstka z niewielkim połyskiem; delikatniejsza na głowie i uszach, dłuższa i bardziej szorstka na brzuchu, kończynach i ogonie.
Umaszczenie:
czerwień jelenia, soczysta czerwień, czerwonożółte, czerwień brunatna, również blado żółte do pszenicznego; czerwonoszare jak zimowa suknia zwierzyny płowej, także podpalane lub ciemno pręgowane; na grzbiecie zabarwienie podstawowe jest często bardziej intensywne; kufa i uszy ciemne; ogon przeważnie ciemno pręgowany; mała, jasna plama na piersi jest dopuszczalna.
Wielkość:
psy: 47 - 52 cm
suki: 44 - 48 cm
Zarówno dla psów jak i dla suk nie przewiduje się żadnej tolerancji ani w górę ani w dół.
Wady:
każde odstępstwo od wymienionych punktów jest wadą, której wielkość uzależniona jest od stopnia odstępstwa od wzorca.
Wady ciężkie:
nieznaczny przodozgryz i tyłozgryz, częściowe cęgi. Mięsiste zabarwienie nosa. Bardzo luźne powieki. Wyraźny grzbiet łękowaty lub karpiowaty, bardzo płaska lub beczkowata klatka piersiowa. Mocno na zewnątrz lub do wewnątrz wykręcone stawy łokciowe, silnie przebudowane kończyny tylne. Bardzo wąskie, krowie lub "o" kształtne ustawienie kończyn tylnych zarówno w pozycji stojącej jak i w ruchu. Zbyt delikatna lub zbyt cienka sierść. Różnice umaszczenia szaty; czarne umaszczenie z czerwonawym podpalaniem. Nieprawidłowa wielkość.
Wady dyskwalifikujące:
wyraźne przodozgryz, tyłozgryz, zgryz krzyżowy, braki uzębienia (poza PI). Cherlawość. Ektropizm i entropizm. Wrodzone załamania ogona.
Uwaga:
u psów, oba prawidłowo rozwinięte jądra, muszą znajdować się w worku mosznowym.