16. listopada 2004 roku od strony Słowackich Wysokich Tatr przeszła dwugodzinna wichura która powaliła 260 hektarów pierwotnej, dzikiej tatrzańskiej puszczy. Dla tamtejszych mieszkańców był to niewysłowiony szok. Potężne jodły, świerki i modrzewie legły jak łany zboża. Blaszane dachy zostały zwinięte jak kartki papieru. Powalone pnie zniszczyły wiele budynków, samochodów i szlaków komunikacji. Kiedy byliśmy tam na przełomie lipca i sierpnia 2005 roku nieczynne były jeszcze niektóre odcinki szlaków turystycznych. Nikt nie przypuszczał, że może być jeszcze gorzej. A właśnie w tym czasie ktoś podpalił wiatrołom. Przez 3 dni trwała walka z żywiołem prowadzona przez strażaków słowackich oraz słowackie i polskie samoloty  gaśnicze. Spaleniu uległo około 60 hektarów w tym 17 hektarów nowo posadzonego lasu. Znany tamtejszy kurort Stary Smokowiec ocalał tylko dzięki determinacji strażaków.

Byliśmy tylko mimowolnymi świadkami tych okropnych wydarzeń, nie narażaliśmy swojego życia ani nie utrudnialiśmy strażakom ich pracy. Sfotografowaliśmy to co zostawiło w nas trwały ślad. Potęgę przyrody, piękno grozy, bezsilność w obliczu apokalipsy która nawiedziła najpiękniejszy zakątek kraju naszych południowych sąsiadów.

Mamy nadzieję, że oglądając tą wystawę doznacie przynajmniej części uczuć jakich doznaliśmy wykonując te fotografie.
 

POWRÓT